TITLE
Het nieuwe leren
Er is inmiddels veel geschreven over het nieuwe leren. Het is niet alleen rozengeur. Scholen worden geconfronteerd met een kloof die overbrugd moet worden. De kloof is het verschil in opvattingen over leren vanuit de theoretische perspectief en de fase waar de maatschappij in verkeerd. De theoretische opvatting gaat uit van een zelfstandig en autonoom mens. Op zich natuurlijk een mooie opvatting. De werkelijkheid is echter ook dat we een zeer sterke verzorgende cultuur hebben waar, als je niks doet er altijd wel een hulpdienst is. D Leerlingen moeten weer leren hun eigen autonomie te pakken. Dit is ook een deel dat de school moet overbruggen.Er zijn prikkels nodig om de eigen sturing op te pakken. Scholen doen er goed aan om veel, heel veel aandacht te besteden aan het proces van autonoom worden en zelfsturing ontwikkelen. Dat kan, het is enorm mooi om het resultaat van dit proces te zien en "afhankelijke" leerlingen als autonome mensen te zien verder gaan. Probleem is vaak dat we dan zelf overbodig zijn geworden en dat doet soms pijn.
Naast dit aspect is er de discussie over de basiskennis en doceren. Ik kan me niet iets mooiers voorstellen dan een uur te luisteren naar een geinspireerde docent waarna ik zin heb een boek te lezen, waarna ik nieuwsgierig ben naar meer, waarna mijn honger gewekt is. We mogen dit andere niet ontnemen. Natuurlijk speelt de vraag, welke docent is nog inspirerend als hij gebukt gaat onder de werkdruk van administratie, schrijfgroepen en vergaderingen?
We moeten de inspiratie weer terug vinden... en vertrouwen hebben in het pad dat we inslaan.
Peter van Kempen
